Na początku 2023 r. minister edukacji Przemysław Czarnek zapowiedział, że jego projekt wprowadzenia obowiązku chodzenia na religię albo etykę zostanie przełożony na "następną kadencję". Żałoba – tradycyjne uzewnętrznione odzwierciedlenie tego, co się dzieje z kimś, kto stracił bliskiego. Żałoba a przeżywanie straty to dwa różne pojęcia, gdyż przeżywanie straty zachodzi wewnątrz. Jest to reakcja całego naszego „ja” na stratę. Osoba, która utraciła bliskiego, może zauważyć następujące zmiany: Wszystko byłoby ok gdyby nie > religia. Na początku roku szkolnego katechetka oznajmiła dzieciom, że w > każdą niedzielę muszą chodzić do kościoła. W przeciwnym wypadku dziecko nie > zaliczy tego przedmiotu. Jak katechetka sprawdza czy dziecko było? Na > każdej mszy dziecko dostaje obrazek święty, który musi na religii pokazać, Zobacz 4 odpowiedzi na pytanie: Zmuszanie do chodzenia na religie ie. Ktos cię wprowadzil w błąd co moze nie byc trudne skoro masz dopiero 13 lat. Przepis konstytucyjny, na który raczyłes się tu powoływac odnosi się do obywateli Polski posiafających pełne prawa obywatelskie. – Od zawsze czułam presję chodzenia do kościoła. W podstawówce nie widziałam sensu w lekcjach religii, ale w liceum miałam fajną katechetkę, która zresztą niemal wciągnęła mnie do Handel zaświadczeniami i wszelkimi dokumentami urzędowymi jest oczywiście zabroniony. Powstaje jednak pytanie, jak należy traktować zaświadczenia potrzebne tylko wewnątrz organizacji religijnej i nie dające żadnych korzyści prócz dopuszczenia do uczestniczenia w pewnej praktyce religijnej. Dziś na olx można kupić zaświadczenia o emHU6oi. SZKOŁY EKONOMICZNO-HANDLOWE IM. MACIERZY SZKOLNEJ W GDAŃSKU ( TECHNIKUM NR 11) Zajęcia z religii organizowane są w przedszkolach i szkołach na zasadach i warunkach określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach. Warto w tym miejscu przytoczyć treść § 1 powyższego rozporządzenia, zgodnie z którym: 1. „W publicznych przedszkolach organizuje się, w ramach planu zajęć przedszkolnych, naukę religii na życzenie rodziców (opiekunów prawnych). W publicznych szkołach podstawowych, gimnazjach, ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych, zwanych dalej «szkołami», organizuje się w ramach planu zajęć szkolnych naukę religii i etyki: w szkołach podstawowych i gimnazjach – na życzenie rodziców (opiekunów prawnych), w szkołach ponadpodstawowych i ponadgimnazjalnych – na życzenie bądź rodziców (opiekunów prawnych), bądź samych uczniów; po osiągnięciu pełnoletności o pobieraniu religii i etyki decydują sami uczniowie. 2. Życzenie, o którym mowa w ust. 1, jest wyrażane w najprostszej formie oświadczenia, które nie musi być ponawiane w kolejnym roku szkolnym, może natomiast zostać zmienione”. Zgodnie z powyższym przepisem w przypadku osób niepełnoletnich decyzję o uczęszczaniu na religię podejmują ich rodzice, zaś po ukończeniu 18 lat decyzja należy do samych zainteresowanych. Zgodnie ze stanem prawnym deklaracja uczestnictwa jest pozytywna, czyli jej złożenie jest konieczne, by uczestniczyć w tych zajęciach. W rzeczywistości jednak bardzo często w szkołach spotyka się praktykę stosowania oświadczeń negatywnych, czyli wymagania ich od osób, które nie chcą uczęszczać na ten przedmiot, lub zbierania ich od wszystkich. Rozporządzenie określa, że oświadczenie takie może być wyrażone w najprostszej formie i nie musi być odnawiane w kolejnych latach; może natomiast zostać zmienione, nic więc nie stoi na przeszkodzie, by dokonać tego w trakcie roku szkolnego, np. po osiągnięciu pełnoletniości. Szkoła organizuje zajęcia z etyki, jeśli w ramach jednej klasy zgłosi się na nią nie mniej niż 7 uczniów. Jeśli wymóg ten nie zostanie spełniony, zajęcia powinny zostać zorganizowane w grupie międzyklasowej. Zasady składania oświadczeń o uczęszczaniu na nią są takie same jak w przypadku religii. Z pytania wynika, że chodzi o ucznia niepełnoletniego – w związku z tym decyzję podejmują rodzice. Jeśli rodzice nie chcą, aby ich dziecko uczęszczało na lekcję religii, wówczas konieczne jest ich oświadczenie w tej kwestii – może być to oświadczenie w formie pisemnej. Zgodnie z § 1 ust. 2 powołanego wcześniej rozporządzenia, wola taka jest wyrażana w najprostszej formie oświadczenia, które nie musi być ponawiane w kolejnym roku szkolnym, może natomiast zostać zmienione. Co do etyki, to szkoła ma obowiązek zorganizowania takich zajęć, jeśli taką chęć wyrażą rodzice uczniów bądź sami uczniowie. Zgodnie natomiast z § 3 ust. 3 przedmiotowego rozporządzenia szkoła jest obowiązana zapewnić w czasie trwania lekcji religii lub etyki opiekę lub zajęcia wychowawcze uczniom, którzy nie korzystają z nauki religii lub etyki w szkole. Z powyższego wynika, że uczeń nie ma obowiązku uczęszczać na lekcje religii ani na lekcje etyki. Reasumując, zgodnie ze stanem prawnym na wrzesień 2010 r. uczniowie mają do wyboru etykę lub religię; udział w tych zajęciach nie jest jednak obowiązkowy, mogą nie chodzić na żadne z tych zajęć. Konieczne jednak będzie tutaj stosowne oświadczenie rodziców niepełnoletniego ucznia. Szkoła nie może zmusić takiego ucznia do uczestniczenia w zajęciach religii lub etyki, szkoła jest natomiast zobowiązana do zapewnienia takiemu uczniowi zajęć wychowawczych w czasie trwania lekcji religii lub etyki. Na koniec dodam, ze od pewnego czasu Ministerstwo Edukacji Narodowej nosi się z zamiarem zmiany przepisów w ten sposób, że uczniowie obowiązkowo chodzili na religię lub etykę w przeciwieństwie do obecnego stanu prawnego, gdzie mogą wybrać między tymi przedmiotami lub nie chodzić na żaden. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . W konstytucji tego kraju zapisano co innego. Władze ponad 3-milionowego portowego miasta Wenzhou we wschodniochińskiej prowincji Zhejiang zmuszają wszystkich miejscowych nauczycieli do podpisywania oświadczenia, iż nie wyznają żadnej religii i że zobowiązują się do szerzenia ateizmu wśród uczniów. Dokument ten zawiera wiele danych osobistych: imię, nazwisko, płeć, wiek, liczbę godzin pracy, stanowisko służbowe oraz numer i nazwę szkoły, w której dana osoba pracuje. Zobowiązanie, które należy wypełnić i podpisać, zawiera cztery punkty: stanowcze potwierdzenie marksistowskiej wizji religii, umacnianie wychowania i nauki w duchu ateistycznym; niewyznawanie żadnej religii, nieprowadzenie jakiejkolwiek działalności religijnej oraz niepropagowanie i nieszerzenie religii w żadnym miejscu; aktywne wspieranie nowej cywilizacji socjalistycznej i nowej linii partii komunistycznej oraz nierozpowszechnianie “przesądów feudalnych” i nieangażowanie się w jakąkolwiek działalność związaną z tymi przesądami. Dla wielu chrześcijan i prawników wytyczne te są sprzeczne z konstytucją chińską, która stwierdza wyraźnie, że każdy obywatel Chin ma wolność religii, praktykowania własnej wiary, niezależnie od wykonywanej pracy czy wieku. Dokument ten jest kolejną oznaką potężnej kampanii, prowadzonej obecnie przez Front Zjednoczony w celu powstrzymania wiary religijnej wśród młodzieży. Przejawia się to nie tylko w zakazie chodzenia na nabożeństwa osób poniżej 18. roku życia, ale także w kontrolach i postępowaniach dyscyplinujących wśród nauczycieli i uczniów, jeśli ktoś z nich przyzna się, że jest osobą wierzącą. Zobowiązanie nauczycieli partyjnych do propagowania wśród uczniów ateizmu trwa już od dawna. Wychowują oni do niewiary nie tylko słowami i przemówieniami, ale także za pomocą różnych kar, często upokarzających. Od wielu lat trwa także kampania antyreligijna w Zhejiangu. Oprócz narzucania ateizmu w szkołach partia komunistyczna popierała też zamykanie i niszczenie kościołów, usuwanie znaków religijnych i zrzucanie krzyży ze świątyń. Według ekspertów głównym powodem tych działań jest fakt, że co najmniej 10 proc. mieszkańców tej prowincji to chrześcijanie. «« | « | 1 | » | »» Ministerstwo edukacji narodowej przypomina, że od roku szkolnego 2015/2016 obowiązuje zasada, że uczeń uczęszczający zarówno na zajęcia z religii, jak i na zajęcia z etyki, otrzymuje ocenę z każdego z tych przedmiotów. Do średniej ocen uzyskanych w wyniki klasyfikacji rocznej wlicza się jedną ocenę ustaloną jako średnia z rocznych ocen klasyfikacyjnych z religii i z etyki. Jeżeli ustalona w ten sposób ocena nie jest liczbą całkowitą, należy ją zaokrąglić do liczby całkowitej w górę. Ta sama zasada obowiązuje przy ustalaniu średniej z końcowych ocen klasyfikacyjnych z religii i etyki. Od 1 września 2016 r. obowiązują natomiast nowe zasady umieszczania ocen z religii i etyki na świadectwach szkolnych. Na świadectwie szkolnym promocyjnym i na świadectwie ukończenia szkół, w miejscu przeznaczonym na wpisanie ocen klasyfikacyjnych z religii/etyki, wpisuje się: - poziomą kreską, jeżeli uczeń nie uczęszczał na żadne z tych zajęć (bez żadnych dodatkowych adnotacji), - ocenę z religii albo z etyki, jeżeli uczeń uczęszczał na jedne z tych zajęć, bez wskazywania, z jakich zajęć jest to ocena, - ocenę z religii i ocenę z etyki, jeżeli uczeń uczęszczał zarówno na zajęcia z religii, jak i na zajęcia z etyki. Rodzic musi złożyć oświadczenie MEN przypomina, że lekcje religii (określonego wyznania) i etyki są zajęciami dodatkowymi, w których uczeń uczestniczy na zasadzie dobrowolnego wyboru. Podstawą udziału ucznia w zajęciach z religii, etyki lub w zajęciach z obu przedmiotów jest życzenie wyrażone w formie pisemnego oświadczenia złożonego przez rodziców (opiekunów prawnych) lub pełnoletniego ucznia. Szkoła nie może domagać się od rodziców lub pełnoletniego ucznia oświadczenia o nieuczęszczaniu na lekcje religii lub etyki. Należy jednak poinformować szkołę, także w formie pisemnego oświadczenia, o ewentualnym wycofaniu wcześniej złożonego oświadczenia deklarującego udział ucznia w zajęciach z religii i/lub etyki. Oświadczenia w sprawie udziału ucznia w zajęciach z religii i/lub etyki, istotne dla organizacji pracy szkoły, są dokumentami zawierającymi dane osobowe. Zatem informacje w nich zawarte mogą być przetwarzane zgodnie z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych. Plan lekcji nie może dyskryminować Umieszczenie zajęć z religii i etyki w planie zajęć szkolnych to dla dyrektora szkoły wyzwanie. Musi on bowiem uwzględnić różne okoliczności istotne dla planowania pracy szkoły (środowiskowe, lokalowe, kadrowe, komunikacyjne). Wybrane przez niego rozwiązanie musi jednak zapewnić właściwą opiekę i bezpieczeństwo wszystkim uczniom – zarówno biorącym udział w zajęciach z religii i/lub etyki jak i nieuczestniczącym w zajęciach z tych przedmiotów. Poza tym plan lekcji musi umożliwić ewentualnym chętnym udział w zajęciach z obu omawianych przedmiotów. Decyzję dotyczącą wskazania konkretnego czasu, w którym będą się odbywać zajęcia z religii w publicznym przedszkolu ustala dyrektor przedszkola w ramowym rozkładzie dnia każdego oddziału przedszkolnego. Plan te ustala się na wniosek rady pedagogicznej, z uwzględnieniem zasad ochrony zdrowia i higieny pracy oraz oczekiwań rodziców. Kto może uczyć etyki Stosownie do obowiązujących przepisów, stanowisko nauczyciela etyki może zajmować osoba, która ukończyła odpowiednio: 1) studia wyższe (licencjackie lub magisterskie) na kierunku (specjalności) zgodnym z nauczanym przedmiotem lub prowadzonymi zajęciami, oraz posiada przygotowanie pedagogiczne lub 2) studia wyższe (licencjackie lub magisterskie) na kierunku, którego zakres określony w standardzie kształcenia dla tego kierunku studiów w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmuje treści nauczanego przedmiotu lub prowadzonych zajęć, oraz posiada przygotowanie pedagogiczne lub 3) studia wyższe (licencjackie lub magisterskie) na innym kierunku (specjalności), a ponadto ukończyła studia podyplomowe w zakresie nauczanego przedmiotu lub prowadzonych zajęć, oraz posiada przygotowanie pedagogiczne. W szkołach podstawowych, gimnazjach i w szkołach ponadgimnazjalnych zajęcia z etyki może prowadzić nauczyciel, który ukończył studia wyższe w zakresie filozofii lub etyki lub ukończył inne studia wyższe i studia podyplomowe w tym zakresie i posiada przygotowanie pedagogiczne. Możliwe jest również powierzenie prowadzenia zajęć z etyki nauczycielowi, który ukończył studia wyższe w innym zakresie niż filozofia/etyka. Stanie się to wówczas, jeśli ich program obejmował treści nauczanego w szkole przedmiotu etyka w zakresie wynikającym z podstawy programowej przedmiotu, określone dla danego etapu edukacyjnego. Decyzje w zakresie organizacji pracy szkoły lub placówki, jak również decyzje o powierzeniu nauczycielowi prowadzenia określonych zajęć, podejmuje dyrektor szkoły. To on ocenia kwalifikacje nauczyciela do nauczania przedmiotu etyka oraz uwzględniając zakres treści nauczania wynikający z podstawy programowej tego przedmiotu. W ocenie MEN, zakres treści przedmiotu etyka określony w podstawie programowej dla I, II i III etapu edukacyjnego pozwala przyjąć, że w klasach I-III szkoły podstawowej zajęcia z etyki może również prowadzić nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej. W klasach IV-VI szkoły podstawowej i gimnazjum – również nauczyciel, który w trakcie studiów wyższych zrealizował zajęcia z zakresu filozofii lub etyki. Najlepsza odpowiedź Zozolime odpowiedział(a) o 19:16: Zapytaj się w sekretariacie, powinni dać ci już taką gotową kartkę. A jak nie, to niech twój opiekun prawny napisze: Nie zgadzam się na uczęszczanie mojego dziecka na lekcje religii." :D Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

oświadczenie nie chodzenia na religie